همیشه شنیدیم که هر آومدنی یک رفتنی داره. حالا نوبت به رفتن من رسیده . دوست داشتم این وبلاگ رو وبلاگ شخصی خودم کنم و مخاطبهای خودم رو هر روز راضی تر کنم . ممنون از اینکه تو این مدت نظر میدادید. این دیگه آخرین آپ از من بود سعی کردم بهترینها رو براتون بذارم نه اینکه این وبلاگ دیگه به روز نمی شه فقط من دیگه آپش نمی کنم قراره تحویلش بدم به بچه های بسیج خب وبلاگ رو من برای بسیج ساخته بودم شاید خودخواهانه بود که می خواستم با ساختن یه وبلاگ دیگه این وبلاگ رو شخصی کنم .یه اعتراف کنم ؟؟؟؟
می خواستم وقتی این وبلاگ رو تحویل میدم اون آپهای شخصی رو بردارم .اما دیدم کار فرهنگی این نیست که مناسبتی کار کنم چه خوبه آخرین کارم فرهنگ سازی رو دلا باشه شاید معجزه کلمات بعضی ها رو به خودشون بیاره . نمی دونم شاید اونی که وبلاگ رو تحویل بگیره اینها رو پاک کنه که احتمالش هم زیاده چون می گن وبلاگ بسیجه . اما من واسه این کلبه فرهنگی خودم یعنی وبلاگ اونها چیزی ننوشتم که با کارای فرهنگی متفاوت باشه .
می خواستم متفاوت کار کنم چون اینجوری مخاطبام بیشتر شدن تو نظرات خصوصی که برام میگذاشتن تا جایی که می شد به تمام نظرها عمل میکردم
یه روز یکی از بچه های بسیج به من گفت : خانوم هاشمیان درسته که نظرات مهم هستن اما نه به اندازه ای که شما بهشون ارزش می دین . اما واسه من مهم بود خیلی مهم که هرکسی وارد وبلاگم می شه لذت ببره .
خلاصه ختم کلام . من همیشه به بسیج و بچه های بسیج ارادت دارم و به خاطر تمام کمکهایی که تو این مدت به من کردن و از اینکه هرگز پشتم رو خالی نکردن و همیشه حمایتم کردن ممنونم . خدا خودش اجرشون رو بده .
الان دیگه کم کم غروب ماه خداست . تو رو خدا برای من دعا کنید واسه همه آرزوی موفقیت دارم .خوشحال میشم نظرات خودتون رو برام بنویسید.
راستی پیشا پیش عیدتون مبارک حتما براتون آپ میذارن حتما حیف نیستم والا..........
خداحافظ که غمگینه - چه سنگینه - چه رنگینه ولیکن باز..................
